Passion

ปกรณ์ “สานฝัน”
ย่อส่วนวิถีไทยด้วยดินปั้น

ภิรญา นริศชาติ 3 Nov 2023
Views: 621

หลายครั้งที่งานปั้นดินที่มีขนาดเล็กจิ๋ว เรียกร้องให้เราหยุดมอง พลางสาวเท้าก้าวไปดูใกล้ๆ และทึ่งกับความพยายามของคนปั้น งานจำลองอาหารหลากหลายเมนูล้วนแล้วแต่มีรายละเอียดสมจริงจนเผลอคิดไปถึงรสชาติ

ยอมรับเลยว่า เรากำลังอมยิ้มให้กับงานของ “สานฝัน” แบรนด์งานปั้นดินไซส์มินิ โดย คุณปกรณ์ กุลทอง ผู้ย่อส่วนทุกสิ่งเอาไว้ด้วยสองมือและหัวใจ

…ชอบศิลปะและงานประดิษฐ์…

…เรียนปั้นของจิ๋วจนทำได้ดี…

…นำไปออกร้านแล้วผลตอบรับดีมาก…

 

ปั้นเรื่องราวใส่ใจรายละเอียด

คุณปกรณ์ กุลทอง ผู้ก่อตั้งสานฝัน เล่าย้อนไปถึงจุดเริ่มต้นของสานฝันเมื่อ 18 ปีก่อนว่า เขาและภรรยาชอบทำงานศิลปะและงานประดิษฐ์ จนมีโอกาสได้เรียนปั้นทำของจิ๋วและรู้สึกชอบ เมื่อมีโอกาสนำของที่ทำไปออกร้าน ผลตอบรับดีมาก ทำให้เปิดเป็นร้านตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

“งานของสานฝันจะเน้นความเสมือนจริงและใส่ใจคุณภาพ จึงเป็นที่จดจำด้วยไอเดียที่มีเรื่องราว แปลกใหม่ และเก็บรายละเอียดได้ครบถ้วน เวลาปั้นเราจะทำเหมือนปั้นให้ตัวเราเอง เราใช้ดินไทยกับดินโพลิเมอร์ เดิมจะทำเป็นของฝากของที่ระลึกสำหรับวางโชว์เป็นส่วนใหญ่ ตอนหลังเราเพิ่มประโยชน์ใช้สอยเข้าไป เป็นเครื่องประดับ ต่างหู เข็มกลัดมากขึ้น ขยายกลุ่มลูกค้าที่มีตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ เป็นกลุ่มที่รักงานประเภทนี้และกลุ่มของนักสะสม”

ส่วนงานปั้นย่อส่วนที่เป็นร้านค้าหรือชุดอาหารนั้นมีรายละเอียดสมจริง คนจะทึ่งกับชุดเครื่องปรุง กุ้งแห้งของร้านผัดไทย ส่วนร้านข้าวแกงหม้อ…ร้านซีฟูด ก็จะมีกุ้งเผาที่เห็นรอยไหม้ชัดเจน คุณปกรณ์เล่าว่าเคยทั้งปั้นงานย่อส่วนยังมีโอกาสได้ปั้นงานขนาดเท่ากับของจริงด้วย โดยเป็นงานลักษณะทำเลียนแบบจานอาหารแต่ละเมนูสำหรับวางหน้าร้านอาหาร

“ผมไม่ใช่คนทำงานเก่ง แต่เป็นคนทำงานเรื่อยๆ” แก้ไขข้อผิดพลาด ลองผิดลองถูก เล่นกับความคิดของตัวเอง แล้วจับเอาจินตนาการนั้นออกมาปั้นให้จับต้องได้”

 

ผลงานที่ “สานฝัน” พอใจ

งานท้าทายที่สุด: ของที่ระลึกเกี่ยวกับอุปกรณ์ปรมาณูกับเครื่องวัดความดันสูง

งานชิ้นภูมิใจ: ของที่ระลึกให้กับประธานบริษัทโค้กที่แอตแลนต้า งานปั้นให้วง Maroon5 และทีมฟุตบอลเชลซี

งานยากที่สุด: งานถุงปลาทอง สำหรับแสดงในงาน Tokyo Fair ที่ญี่ปุ่น

“เดิมเป็นงานเป่าแก้วเหมือนปลาอยู่ในโหลแก้ว แต่ข้อเสียคือแก้วเป่ามีเนื้อบาง แตกร้าวได้ง่าย ทำให้เกิดไอเดียจับปลาใส่ถุง ผ่านการทดลองทำอยู่ 3 เดือนกว่าจะทำให้ถุงพองสวย คงรูป และจัดท่าทางปลาให้พลิ้วไหวสมจริง เป็นงานยากด้วยการคิดหาวิธีทำงาน” เขาเล่าถึงงานยากชิ้นดังกล่าว

“ความสำเร็จไม่มีเคล็ดลับอะไรพิเศษ แค่เราทำในสิ่งที่เรารัก

ถ้าเรารักเท่ากับว่าเรามีต้นทุนสูงแล้ว

ปกรณ์ กุลทอง
ผู้ประกอบการ แบรนด์สานฝัน(ของจิ๋ว)

ปั้นดินให้เป็นเทรนด์

ไอเดียการปั้นของสานฝันมาจากสิ่งรอบๆ ตัว แต่จะเพิ่มเรื่องราวเข้าไปให้คนดูได้คิดตาม นอกจากนี้ยังอิงกระแสความนิยมของกลุ่มลูกค้า ทั้งรูปแบบและสีสัน คุณปกรณ์ยังเล่าถึงงานถุงปลาทองอีกครั้งว่า เป็นเรื่องของความผูกพัน ทำให้นึกถึงตอนเด็กๆ ที่พ่อแม่พาไปซื้อจากสนามหลวง

แม้แต่คนต่างชาติเองก็นึกถึงตอนไปงานสุดสัปดาห์กับพ่อแม่แล้วซื้อปลากลับมาเลี้ยง หรืองาน ต่างหูที่ข้างหนึ่งเป็นไก่ ส่วนอีกข้างเป็นไข่ แทรกความคิดเรื่องไก่ออกไข่ หรือไก่ออกมาจากไข่ “ช่วงที่กระแสนักท่องเที่ยวชาวจีนเข้ามา เขาชอบทุเรียน เราก็ปั้นต่างหูข้างหนึ่งเป็นลูกทุเรียน ส่วนอีกข้างเป็นทุเรียนผ่าซีกมองเห็นเนื้อใน หรือเราเห็นว่าน้ำมะพร้าวปั่นขายดี เราก็ปั้นต่างหูข้างหนึ่งเป็นลูกมะพร้าวน้ำหอม อีกข้างเป็นแก้วน้ำมะพร้าวปั่น พอให้เขาเห็นภาพและนึกถึงประเทศไทย”

“นักท่องเที่ยวมองงานเราเป็นศิลปะ ต้องยอมรับว่าเขาเข้าถึงงานศิลปะและให้ค่างานคราฟต์มาก โดยเฉพาะในเรื่องต้นทุนเวลา ราคา คุณภาพของงานที่เราแตกต่าง

งานปั้นของเรามีรายละเอียดและซับซ้อน เป็นงานที่เครื่องจักรทำไม่ค่อยได้ เราเลือกใช้วัสดุอย่างดี เพราะเราแข่งด้วยคุณภาพกับความรู้สึกของลูกค้าที่เขาสนใจงานมากกว่า ลูกค้าเองก็รู้สึกได้ ช่วงหลังสังเกตได้ว่าพฤติกรรมการซื้อเปลี่ยนไปซื้อของจากความรู้สึกมากกว่าเรื่องราคา รู้สึกชอบแล้วซื้อ แม้จะซื้อในจำนวนที่น้อยลง แต่จะซื้อเพราะชอบจริงๆ”

 

ทำ “ของจิ๋ว” ด้วยแพสชัน
แบบปกรณ์ “สานฝัน”

• ทำในสิ่งที่รัก เพราะสิ่งนั้นจะกลายมาเป็นต้นทุนในการทำงาน

• ทำงานให้เหมือนกับทำใช้เอง เพราะเราจะใส่ใจคุณภาพและรายละเอียด

• ฟังฟีดแบ็กแล้วนำมาปรับปรุง อย่าหยุดพัฒนาตัวเอง

ปั้นสุขกับรอยยิ้ม

ผ่านสถานการณ์โควิดมาได้ สานฝันเลือกที่จะปรับเปลี่ยนตัวเองมาทางออนไลน์มากขึ้น “กลุ่มลูกค้าของเรายังคงเหนียวแน่น เราคอยดูว่าลูกค้าต้องการอะไร ก็ทำไปเสริม ช่วงนั้นเราออกสินค้าเป็นสายคล้องแมสก์ ร้อยด้วยเม็ดคริสตัลผสมผสานชิ้นงานเข้าไป ส่วนที่เกี่ยวสายแมสก์จะห้อยงานปั้นซึ่งดูแล้วเหมือนเป็นตุ้งติ้ง คล้ายเราใส่ต่างหู ข้างหนึ่งอาจจะเป็นรูปเบอร์เกอร์อีกข้างจะเป็นเฟรนช์ฟรายส์ หรือข้างหนึ่งเป็นน้องหมาอีกข้างเป็นรูปกระดูก แล้วแต่ลูกค้าจะเลือกตัวห้อย ผมมองว่ามันช่วยลดความเครียดจากสถานการณ์ ช่วยผ่อนคลาย เห็นแล้วอมยิ้ม มีความสุขเล็กๆ น้อยๆ ได้”

คุณปกรณ์ยังเล่าว่านอกจากจะขายบนสื่อโซเชียลและเปิดหน้าร้านแล้ว ยังมีวางจำหน่ายที่ คิง เพาเวอร์ อีกด้วย ลูกค้าต่างชาติจะชอบงานคราฟต์ มักซื้อไปเป็นของฝาก ของที่ระลึก ที่ คิง เพาเวอร์ งานปั้นถุงปลากับแก้วชานมขายดีที่สุด รองลงมาเป็นงานย่อส่วนที่อยู่ในโดม เช่น งานส้มตำ งานข้าวเหนียวมะม่วง น้ำพริกปลาทู งานเครื่องประดับก็ไปได้ดี

สิ่งที่ผลักดันให้คุณปกรณ์และทีมงานยังทำงานมาจนทุกวันนี้คือ รักในสิ่งที่ทำ “ผมชอบทำงานที่ไม่มีในท้องตลาดและคิดนอกกรอบเสมอ ถือเป็นความท้าทาย แล้วนำคำติชมมาปรับปรุงให้ดีขึ้น

ผมชอบเวลาลูกค้าเห็นงานเรา อาจไม่ได้ซื้อทุกคนแต่เขาหยุด…ยืนมองแล้วอมยิ้ม หรือเดินเข้ามาดูใกล้ๆ แล้วคิดเรื่องราวตาม อันนี้เป็นข้าวมันไก่ที่ประตูน้ำ อันนี้เป็นปาท่องโก๋ที่กินตอนเด็กๆ เราภูมิใจ เหมือนเป็นการส่งต่อแรงบันดาลใจให้ลูกค้าต่อไปได้ด้วย”

 

ปั้นความสำเร็จและไม่หยุดพัฒนา

“เคยมีท้อบ้าง โดยเฉพาะเวลาเห็นการเลียนแบบงาน เนื่องจากงานเราไม่ได้มีลิขสิทธิ์ บางงานเราจ้างทำของประกอบที่ไม่ใช่งานปั้น เขาก็เอาไอเดียของเราไปขายต่อ ตอนหลังอันไหนเราทำเองได้ก็จะพยายามทำเอง และทำในลักษณะทำเลียนแบบได้ยาก คือดูเราเป็นไกด์ไลน์ได้นะ แต่ไม่ใช่เหมือนเรา 100 เปอร์เซ็นต์”

แต่สิ่งที่คุณปกรณ์กำลังกังวลกลับไม่ใช่ยอดขาย การเลียนแบบ หรือของถูกจากต่างประเทศ แต่เป็นเรื่องของงานฝีมือ “ห่วงว่าจะสูญไปเนื่องจากเป็นงานฝีมือค่อนข้างเฉพาะทาง คนปั้นที่มีอยู่รวมทั้งตัวผมอายุก็มากขึ้น ต้องอาศัยความละเอียดและใจรัก ต้องใช้เวลาอยู่กับมันนานกว่าจะได้มาแต่ละชิ้นงาน เด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่ลึกซึ้งเท่ากับที่เราทำมา พอมีเรื่องผลประโยชน์อาจจะรีบทำรีบขาย ลืมใส่ใจ งานต่อๆ ไปของสานฝันอาจจะเป็นงานประยุกต์ ใส่อย่างอื่นเสริมเข้าไป หรือเพิ่มสินค้ามากขึ้น เช่น เสื้อผ้า กระเป๋า โดยผสมผสานงานปั้นเสริมเข้าไปเพื่อให้มีจุดเด่น”

ความสำเร็จของสานฝัน ในแง่ของแบรนด์และรูปแบบงาน คุณปกรณ์คิดว่าประสบความสำเร็จแล้ว แต่ยังต้องพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ต้องคอยฟังฟีดแบ็กลูกค้าแล้วเอามาปรับใช้ คุณปกรณ์เข้าร่วมหลายโครงการเพื่อพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ ยอมรับว่าไอเดียของคลื่นลูกใหม่นั้นดี แต่ต้องแข่งกันด้วยฝีมือ ไม่ใช่โจมตีกัน หรือการลอกเลียน

“ความสำเร็จไม่มีเคล็ดลับอะไรพิเศษ แค่เราทำในสิ่งที่เรารัก ถ้าเรารักเท่ากับว่าเรามีต้นทุนสูงแล้ว ผมทำงานปั้นจิ๋ว ผมมีแล้ว 70 – 80 เปอร์เซ็นต์ ที่เหลือก็แค่เพิ่มไอเดียเสริมเข้าไป เพิ่มความใส่ใจ ทำให้มันดีที่สุด ผมทำธุรกิจ ธุรกิจต่างจากการค้าขายตรงที่ การค้าขายนั้นของไปเงินมาแล้วจบกันไป แต่การทำธุรกิจคือทำอย่างไรให้ได้ใจลูกค้า ถ้าได้ใจลูกค้าเมื่อไหร่ เราอยู่เฉยๆ เขาก็จะมาหาเราเอง ผมจึงให้ความสำคัญกับคุณภาพ งานทุกชิ้นต้องผ่านมาตรฐานการตรวจเช็ก ทำเหมือนเราทำให้ตัวเราเอง”

 

สานฝัน (SANFAN)

ที่ตั้ง: 150 ซอย​กาญจนา​ภิเษก​008​ แขวงบางแค​ เขต​บางแค​ กรุงเทพฯ 10160

Author

ภิรญา นริศชาติ

Author

นักเขียนอิสระที่โตมากับนวนิยายของแก้วเก้า ยังคงจดบันทึกลงสมุด และทำงานกล่องดนตรีที่รัก เพราะเชื่อว่าแรงบันดาลใจสำคัญพอๆ กับจินตนาการ